ಹೃದಯಜ್ಞಾನವೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ
ಸೂಫಿ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಒಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
ಈ ಲೇಖನವು ಸೂಫಿ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಿಂತಕ ಯೂನಸ್ ಅಲ್-ಗೋಹರ್ ಅವರ ಉಪದೇಶಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಜ್ಞಾನ (ಇಲ್ಮ್) ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬೌದ್ಧಿಕ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮೀಯ ಎರಡೂ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಾಹಿತಿ ಅಥವಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಅರಿವಾಗಿ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸೂಫಿ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೇಂದ್ರಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಯ ದ್ವೈತ ಸ್ವರೂಪ
ಹದೀಸ್ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮೂಲತಃ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಆದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:
ಝಾಹಿರಿ (ಬಾಹ್ಯ) ಜ್ಞಾನ – ಭಾಷೆ, ಗ್ರಂಥ, ಉಪದೇಶ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುವ ಜ್ಞಾನ. ಇದು ನಿಯಮ, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಅರಿವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಬಾತಿನಿ (ಆಂತರಿಕ) ಜ್ಞಾನ – ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗಿ ಇಳಿಯುವ, ನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನ.
ಝಾಹಿರಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಜ್ಜತ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಸರಿ–ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವು ದೊರಕಿದ ನಂತರ, ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೈತಿಕ ಅಥವಾ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಮರ್ಥನೆ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಝಾಹಿರಿ ಜ್ಞಾನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಬಾತಿನಿ ಜ್ಞಾನ: ಆತ್ಮೀಯ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕೇಂದ್ರ
ಬಾತಿನಿ ಅಥವಾ ಹೃದಯಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವ, ನೈತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಜ್ಞಾನ:
ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಕೇಂದ್ರಿತ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ
ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂವೇದನಾಶೀಲ, ವಿನಮ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ವಪರಿಶೀಲನಾಶೀಲವಾಗಿಸುತ್ತದೆ
ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರಂಗ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ
ಸೂಫಿ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಜ್ಞಾನವು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಶುದ್ಧತೆಗೆ ನೆರವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೃದಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಝಾಹಿರಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಅದರ ತಾತ್ವಿಕ ಮಿತಿಗಳು
ನಮಾಜ್, ಉಪವಾಸ, ಬಾಹ್ಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು—all ಇವುಗಳು ಝಾಹಿರಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯ ಭಾಗಗಳು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇವು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತನ್ನು ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸೂಫಿ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ, ಇವುಗಳ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯ ಹೃದಯದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹದೀಸ್ನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉಲ್ಲೇಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ:
“ನಾನು ಮನುಷ್ಯರ ಬಾಹ್ಯ ರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಅವರ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇನೆ.”
ಈ ವಾಕ್ಯವು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ನೈತಿಕ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮೂಲ ಮಾನದಂಡಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಹೃದಯದ ಅಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಫಲತೆ
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕನಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ:
ನೈತಿಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು
ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಭಾವನೆ
ನಕಾರಾತ್ಮಕ ವಾಸನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಮೋಹ
ಇವುಗಳು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಆತನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಆತ್ಮೀಯ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. ಸೂಫಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಂತರಿಕ ವಿಫಲತೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ, ಬಾಹ್ಯ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು ಇದ್ದರೂ ಆತ್ಮೀಯ ಪರಿವರ್ತನೆ ಸಂಭವಿಸದ ಸ್ಥಿತಿ.
ಸಮಗ್ರ ಜ್ಞಾನವೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಮಾನದಂಡ
ಯೂನಸ್ ಅಲ್-ಗೋಹರ್ ಅವರ ಉಪದೇಶದ ಸಾರಾಂಶವೆಂದರೆ: ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸು ಝಾಹಿರಿ ಮತ್ತು ಬಾತಿನಿ ಜ್ಞಾನಗಳ ಸಮನ್ವಯದಲ್ಲಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇಮಾಮ್ ಅಬು ಹನೀಫಾ (ರ) ಈ ಸಮನ್ವಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಅವರು:
ಶರಿಯತ್ ಮತ್ತು ಫಿಖ್ನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು
ಜೊತೆಗೆ ಆತ್ಮಶುದ್ಧತೆ, ವಿನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು
ಇದು ಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಾಗದೇ, ಬದುಕಿನ ವಿಧಾನವಾಗಬೇಕೆಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಮಾಪನ: ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಂತರಂಗ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ
ಸೂಫಿ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಇಸ್ಲಾಂ ಕೇವಲ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ನಿರಂತರ ಪರಿವರ್ತನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಝಾಹಿರಿ ಜ್ಞಾನ ದಿಕ್ಕನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬಾತಿನಿ ಜ್ಞಾನ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದರ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕತೆ, ನೈತಿಕ ಪ್ರೌಢತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಯಶಸ್ಸು ಹೃದಯಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದೇ ಈ ಉಪದೇಶದ ಅಂತಿಮ ಸಾರವಾಗಿದೆ.
ಈ ಲೇಖನವು ಸೂಫಿ ಮಹಾನ್ ಯೂನಸ್ ಅಲ್-ಗೋಹರ್ ಅವರ ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಒಂದು ತಾತ್ವಿಕ–ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ರೂಪಾಂತರವಾಗಿದೆ.
Comments
Post a Comment